پنج سال پیش در این روزها سمیناری تحت عنوان "علم دینی و انتظار بشر از دین"  از سوی "جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان" با تریبون آزاد برگزار شد و روز قبل از طریق یکی از دوستان از من خواسته شد به عنوان دیدگاه منتقد در سمینار حضور یابم و تریبون به دست بگیرم. بعد از سخنرانی مدعو من یازده سوال از درون سخنان او مطرح کردم و به جای متن کوتاه تریبون آزاد خواستم بخوانم که در همان ابتدا توسط مجری کار بلد و آموزش دیده به سخره گرفته شده و بعد از ترک سالن خنده حضار تا چند روز عذابم می داد که در عنفوان جوانی سخت سنگین بود تا اینکه متن من و لبخند جزم اندیشان را نوشتم و یکی دو ماه بعد در وبلاگ و فیس بوکم منتشر کردم. بعد از پنج سال بد ندیدم آن یازده سوال را مطرح کنم شاید اکثر سوالها بدون اطلاع از متن سخنرانی بی معنی به نظر برسد اما حدود بحث را برای مطلعین از کارزار علم دینی روشن خواهد کرد:

1- اگر انتقاد پیش از ایمان تعبد است آیا امروز که به پیامبر دسترسی نیست می توان از قرآن به عنوان یک متن صامت انتقاد کرد؟

2- مقایسه عالم دینی و پزشک قیاس مع الفارق است چراکه در بحث دینی سابجکت و آبجکت اتحادی برقرار است که در پزشکی این اتحاد وجود ندارد. آیا جنس علم پزشکی و علم دینی فرق نمی کند؟

3- اگر بشریت رنسانس را از سر نمی گذراند و مواجهه ما با غرب اتفاق نمی افتاد باز هم به فکر این دغدغه ها می افتادیم؟

4- علوم دینی را هر علمی معرفی فرمودید حاوی الزامات منطقی که نیازهای انسانی را معطوف به رابطه انسان با خدا بر طرف می کند. آیا رابطه انسان و خدا را به عنوان پیش فرض در نظر نگرفته اید؟

5- آیا اثبات پذیری به گزاره بر می گردد یا روش استحصال آن؟

6- آیا بستگی فهم آیه به سیره از مطلق بودن آیه نمی کاهد؟ به عبارتی قرآن را تاریخمند نمی سازد؟

7- جهان اول و دوم و سوم علم را از کجا آوردید؟

8- آیا در نهایت به اتوریته و اتدارگرایی در عرصه علم متوسل شده اید؟ آیا رهبر انقلاب از استالین به همین منظور انتقاد نفرمود؟

9- کسانی که قائل به محدود کنندگی علم دینی هستند ادعایشان محدودیت در شناخت و کسب آگاهی است یا محدودیت در عمل؟

10- اگر در راه ساختن علم دینی متوجه شدید کاری که انجام می دهید اشتباه است آیا به اشتباه خود اعتراف می کنید؟

11- در ابتدای بحث سیر تکاملی علوم را بلاموضوع دانسته و سیستم شبکه ای یا موزاییکی را مطرح نمودید اما در پایان بحث تکامل علوم را در پرداختن به علم دینی دانستید، بالاخره تکامل علوم محقق می گردد یا خیر؟

شاید بتوان حدس زد سخنران آشی بس جانیفتاده از متاع فوکو و هایدگر و لاکوتاش و فردید و تحدید و تردید و تبعید و... را به خورد حضار داد و باد معده شان را مجری با خنداندن گرفت تا نکند از بادی که سخنران در دلشان کاشت کسی توفان در شیپور رسوایی شان درو کند.